براساس تحقيقات جديد، چربيهاي اطراف ران با به تله انداختن ذرات چرب مضر و ترشح مواد مفيد، باعث افزايش عمر افرادي ميشوند که اطراف و جلوي ران آنها داراي چربي زيادي است.
حقيقات بسياري اثبات کردهاند؛ وجود چربي در اطراف شکم و معده، خطر مرگ در اثر بيماريهاي قلبي را بالا ميبرد ولي در خصوص تاثير چربيهاي پايين تنه، اطلاعات دقيقي در دست نيست.
بر اساس يافتههاي جديد، چربيهاي پايين تنه ويژگيهاي محافظت کننده مفيدي دارند که اسيدهاي چرب اضافي را در خود ذخيره ميکنند. همچنين افرادي که پايين تنه فربهاي دارند سطح مواد «inflammatorg Cytokines» کمتري دارند. اين ماده در بيماريهاي قلبي و ديابت بالاخص هنگامي که به صورت نامتوازن فعال ميشوند، تاثير دارند. همچنين چربيهاي پا، چربيهاي رژيم غذايي را جذب کرده و از افزايش وزن افرادي که پرخوري ميکنند، جلوگيري ميکند.
چربيهاي پا و اطراف ران حالت پايدارتري از چربيهاي بطني داشته و با ورزش يا کم خوردن شکسته نميشوند ولي با شکسته شدن چربيهاي بطني، مواد مضري در بدن آزاد ميشوند.
چربيهاي پا در توليد هورمونهايي همچون Leptin بهتر عمل ميکنند. اين هورمون نقش مهمي در سوخت و ساز بدن و کنترل اشتها دارد. درک و تحليل دقيق اين يافتهها به استفاده بهتر داروها و درمانهاي چاقي کمک ميکند.