آرتروز ، اميد به معالجه آرتروز به کمک ژن درمانی

پژوهشگران می گويند ژن درمانی از توان بالقوه معالجه آرتروز رماتيسمی و ساير بيماری های غيرمهلک برخوردار است. دانشمندان طی يک رشته آزمايش نشان داده اند که امکان معرفی يک ژن تازه به بدن برای متوقف کردن التهاب در مفاصل متورم به شيوه ای ايمن وجود دارد. تيمی از محققان دانشگاه پيتزبورگ سلول های اصلاح شده ژنتيکی را به بند انگشت (در ناحيه پنجه) 9 بيمار مبتلا به ورم مفاصل تزريق کردند که نتايج اميدوار کننده ای به دنبال داشت. نتايج اين مطالعه در نشريه اقدامات آکادمی ملی علوم منتشر شده است. البته اين يک آزمايش مقدماتی برای محک زدن اين شيوه بود و روشن شدن اين موضوع که آيا اين تکنيک در عمل موثر خواهد بود يا خير، نيازمند مطالعات بسيار بيشتر است. سلول های اصلاح شده پس از يک هفته از بدن بيماران که جملگی زن بودند خارج شد تا برای جايگزين کردن مفاصل بند انگشت تحت عمل جراحی قرار گيرند. با اين حال اين يافته ها ممکن است به رفع نگرانی پيرامون ايمن بودن ژن درمانی که در جريان ساير آزمايش ها مطرح شده بود کمک کند. انتقال ويروس تيم دانشگاه پيتزبورگ از يک ويروس فعال نشده برای معرفی ژن اصلاح شده به داخل سلول بيمار استفاده کرد. همين تکنيک توسط تيمی از دانشمندان فرانسوی که در جستجوی راهی برای معالجه از کار افتادگی حاد سيستم ايمنی بدن بودند به کار گرفته شد. اما سه کودک که در مطالعه فرانسوی ها شرکت کرده بودند متعاقبا به سرطان خون مبتلا شدند که باعث بروز ترديدهايی در مورد ايمنی اين شيوه شد. از اين رو، تيم محققان پيتزبورگ بيماران را برای مدت پنج سال از نزديک تحت نظر قرار داد، اما هيچ نشانه ای از عوارض منفی معالجه در آنها نيافتند. البته آنها اذعان کردند که از يک ژن متفاوت استفاده کرده و در مقايسه با تيم دانشمندان فرانسوی هدف متفاوتی را دنبال می کرده اند، اما استدلال می کنند که يافته های آنها نشان می دهد که شيوه ژن درمانی برای آرتروز رماتيسمی تکنيکی ايمن است. در آرتروز رماتيسمی، دو دسته از سلول های سيستم ايمنی بدن به نام مايکروفيج و ليمفوسايت، روکش مفاصل را اشغال می کنند. اين سلول ها، پروتئينی به نام سايتوکين توليد می کنند که به سلول های سينوويا که روکش مفاصل را تشکيل می دهد چسبيده و باعث ترشح ماده ای می شود که به التهاب می انجامد. تيم محققان دانشگاه پيتزبورگ يک ژن را به گونه ای اصلاح کرد که از طريق جلوگيری از چسبيدن سايتوکين به سلول های سينوويا، توانايی بالقوه برای مسدود کردن اين فرآيند را داشته باشد. استخراج سلول ها از آنجايی که ايمنی از نگرانی های عمده آنها بود، اين ژن را به سلول هايی تزريق کردند که از بدن بيماران استخراج شده بود. به علاوه اين سلول ها چند هفته بعد و از پس از انجام آزمايش هايی برای مشخص شدن تاثير اين معالجه به مفاصل بيماران تزريق شد. آزمايش ها نشان داد که خوشه های سلولی حاوی اين ژن در سطح لايه سينوويا ظاهر شدند و ميزان بسيار کمتری مواد التهاب آور توليد کردند. پژوهشگران اميدوارند بتوانند طی آزمايش های تازه ژن های اصلاح شده را مستقيما به مفاصل متورم تزريق کنند. السا بوسوورت، از انجمن ملی آرتروز رماتيسمی بريتانيا، گفت ژن درمانی تحولی "خيلی خيلی هيجان انگيز است." با اين حال او افزود که بايد آگاه باشيم که دانشمندان فاصله بسيار زيادی با کشف يک درمان ايمن و قابل دسترسی برای بيماران دارند. دکتر مادلين دوی، از گروه مبارزه تحقيقات آرتروز، گفت که فائق آمدن بر مشکلات مربوط به ايمنی ژن درمانی سال ها زمان برده است. وی افزود: "اين (تحقيقات پيتزبورگ) پيشرفت کاملا اميدوارکننده ای به نظر می رسد که خبر خيلی خوبی برای بيماران مبتلا به آرتروز است."
تعداد بازدید: ۷۳۲