خميازه‏

بدون شك شما با خواندن اين متن خميازه خواهيد كشيد. البته نه به اين دليل كه اين مطلب خسته‏كننده است (اميدواريم اين گونه نباشد) بلكه به اين علت كه كافى است شما اين پديده را در ذهن خود مجسم كنيد، خميازه بكشيد و به تبع آن اطرافيان هم شروع به خميازه كشيدن بكنند. به هر حال غيرممكن است كه بتوانيد جلوى خميازه خود را بگيريد، به همين دليل پيشاپيش از شما عذرخواهى مى‏كنيم. شايد برايتان جالب باشد كه بدانيد تمامى گياهخواران، پستانداران، ماهى‏ها و پرندگان و حتى بچه‏هاى آنها كه در رحم مادرند نيز خميازه مى‏كشند. مدت زيادى نيست كه دانشمندان براى شناخت اين پديده و فوايد آن همت گماشته‏اند. پيش از اين به نظر مى‏رسيد كه خميازه عملى براى رساندن مقدار فراوانى اكسيژن به مغز است اما تحقيقات نشان داد كه اين موضوع چندان درست نيست. يك خميازه 5 تا 10 ثانيه‏اى از سه قسمت تشكيل شده است: يك دم عميق، مكث و يك بازدم سريع.اگر از نظر دستگاه ماهيچه‏اى اين پديده را مورد بررسى قرار دهيم، متوجه مى‏شويم كه خميازه موجب انقباض كامل ديافراگم بزرگترين ماهيچه بدن انسان و ماهيچه‏هاى سينه‏اى مى‏شود. اين انقباض خود سبب تنفس عميق از راه دهان و بينى است. ماهيچه‏هاى دهان نيز به تبع اين امر منقبض شده و دهان كاملاً باز مى‏شود. خميازه همچنين ماهيچه‏هاى گردن و صورت را نيز به حركت در مى‏آورد و حنجره و مجارى اوستاش كه گوش داخلى را به مجارى تنفسى متصل مى‏كند نيز كاملاً باز مى‏شوند. گاهى قطره اشكى روى گونه مى‏چكد، بزاق ترشح مى‏شود و اين معنى خاتمه. همه عضلات منبسط مى‏شوند و احساس مى‏كنيم خستگى بدن رفع شده است. اما اين تنها فايده خميازه نيست.در حقيقت خميازه يك پيام براى يك تغيير بدنى است. به اين معنى كه وقتى گرسنه‏ايم خميازه مى‏كشيم، وقتى هم سير مى‏شويم باز خميازه مى‏كشيم و وقتى خوابمان مى‏آيد خميازه مى‏كشيم، وقتى از خواب بر مى‏خيزيم نيز خميازه مى‏كشيم. درباره مسرى بودن خميازه بايد بگويم كه اين موضوع حقيقت دارد ولى نه در همه مردم. كافى است فيلمى پخش شود و يك نفر خميازه بكشد تا حداقل نيمى از تماشاچيان شروع به خميازه كشيدن بكنند. بعضى مردم به قدرى حساس‏اند كه حتى با فكر كردن به آن، خميازه مى‏كشند. البته ضرورتى ندارد كه حتماً خميازه ديگرى را ببينيد تا شما هم خميازه بكشيد. صداى خميازه هم موجب سرايت آن مى‏شود، مصداق واضح آن هم نابينايان هستند. لازم به ذكر است كه در افراد مبتلا به ميگرن، خميازه نشانه‏اى براى آغاز و پايان ميگرن است و افراد مبتلا به پاركينسون نيز هرگز خميازه نمى‏كشند. شروع خميازه بيانگر رفع بيمارى اين افراد است و موجب شعف مى‏شود.
تعداد بازدید: ۷۵۰