ویتامین B2 (ریبوفلاوین)

ریبوفلاوین كه به نام ویتامین B2 نیز شناخته میشود باعث آزاد سازی انرژی از كربوهیدراتها، پروتئین و چربی می شود. ریبوفلاوین برای تكثیر، رشد و ترمیم پوست، مو، ناخن و مفاصل ضروری است. همچنین برای سیستم ایمنی كه بدن را در مقابل بیماریها حفاظت می كند، لازم و مهم است. موارد استفاده ریبوفلاوین در پیشگیری و درمان بیماریهای زیر مؤثر و مفید است:  سردرد میگرنی، ریبوفلاوین در پیشگیری از سردرد میگرنی مؤثر است. مطالعات نشان می دهد كه مكمل هایی كه حاوی ریبوفلاوین هستند بیشتر از آسپیرین در پیشگیری از سردردهای شدید مؤثرند.  آب مروارید. كمبود ریبوفلاوین می تواند باعث آب مروارید شود. ریبوفلاوین برای فعالیت آنزیم هایی كه باعث تقویت بینایی شما میشود ضروری و حیاتی است. كمبود ریبوفلاوین در افراد مسن نسبتاً شایع است. قبل از مصرف بیش از حد مجاز توصیه شده (RDA) برای پیشگیری از آب مروارید، با پزشك مشورت كنید.  مكمل های ریبوفلاوین در درمان «كم خونی داسی شكل» مؤثرند. این ماده همچنین اثر مكمل های آهن را در درمان كم خونی، افزایش می دهد.  روماتیسم مفصلی. مقدار خیلی كم ریبوفلاوین در رژیم غذایی می تواند فرد را در معرض خطر ابتلا به روماتیسم مفصلی قرار دهد. مكمل های حاوی ریبوفلاوین می تواند از پیشرفت علایم جلوگیری كند. ریبوفلاوین در موارد زیر نیز مفید و مؤثر است:  نشانه های "سندرم تونل كارپال" را بهبود می بخشد.  كاهنده اثرات استرس.  مشكلات پوستی از قبیل آكنه (مخصوصاً آكنه روزاسه)، ورم پوست، اگزما، و زخم ها با مصرف مكمل های ریبوفلاوین بهبود می یابد.  گرفتگی عضلانی را بهبود می بخشد.  بدن را در مقابل انواع مشخصی از آسیب سلولی در که طی حمله یا سكته قلبی ایجاد میشود، حمایت می كند.  عملكرد سیستم ایمنی را افزایش می دهد. منابع غذایی بهترین منابع ریبوفلاوین شامل مخمر آبجو، بادام، گوشت ، غلات، سبوس گندم، قارچ، سویا، شیر و اسفناج. ریبوفلاوین به آرد و حبوبات اضافه میشود. ریبوفلاوین در اثر نور و قلیا نظیر جوش شیرین از بین می رود. این ماده توسط حرارت از بین نمی رود. اگرچه در داخل آبی كه در حال پختن است، نفوذ می كند. برای حفظ محتوی ریبوفلاوین غذاها آنها را باید دور از نور قرار داد. اشكال دیگر مكمل های ریبوفلاوین به 2 صورت قابل دسترسی هستند: ساده و فعال شده. این ماده همچنین در مولتی ویتامین ها و ویتامین های ب - كمپلكس نیز به صورت قرص های 25، 50 و 100 میلی گرمی یافت میشود. نحوه مصرف میزان مجاز توصیه شده در رژیم غذایی شامل موارد زیر است:  بچه های 1 تا 3 سال: 5/0 میلی گرم در روز.  بچه های 4 تا 8 سال: 0.6 میلی گرم در روز.  بچه های 9 تا 13 سال: 9/0 میلی گرم در روز.  پسران 14 سال: 3/1 میلی گرم در روز.  دختران 14 تا 19 سال: 1 میلی گرم در روز.  زنان حامله: 4/1 میلی گرم در روز.  زنان شیرده: 6/1 میلی گرم در روز. قبل از دادن ریبوفلاوین به بچه ها با پزشك مشورت كنید. موارد احتیاط مسمویت با ریبوفلاوین بندرت اتفاق می افتد. واكنش های ایجاد شده ناشی از مصرف میزان زیاد این ماده شامل خارش، بی حسی و كرختی، احساس سوزن سوزن شدن و حساسیت به نور است. مصرف میزان زیاد ریبوفلاوین می تواند بر روی نتایج آزمایشات تجزیه ادرار اثر بگذارد. تداخل های احتمالی  داروهای سولفا، داروهای ضد مالاریا، مسهل ها و الكل می توانند مانع از تأثیر مفید ریبوفلاوین شود.  مصرف زیاد ریبوفلاوین از باربیتورات ها باعث كاهش اثر ریبوفلاوین میشود.  بیماریهای مشخص كبدی می تواند برروی عمی ریبوفلاوین اثر بگذارد.  ریبوفلاوین برای فعال شدن ویتامین "ب-6" ضروری است. برای اطلاعات بیشتر در مورد ریبوفلاوین با پزشك مشورت كنید.
تعداد بازدید: ۴۰۶۰