نور درمانى

• اساس روش نوردرمانى: درمانگران روش نوردرمانى مى گويند هر چند به اين روش درمانى وقوف كامل ندارند، اما نور واكنش هاى اوليه ما را در قبال مردم و موقعيت ها تعيين مى كند و معيار ارزيابى قضاوت سريع تر و حساس تر از بسيارى از استعدادها و توانايى هاى عقلانى است. آنها اظهار مى دارند ناآرامى اى كه ما گاهى در برخى از گردهمايى هاى انسانى احساس مى كنيم ممكن است از نوعى نور ناشى شود كه از هماهنگى و همگامى با درون خود ما انسان ها سر بر مى آورد و احساس نوعى آرامش در شرايط خاص احتمالاً به اين معنا است كه شما از سوى نورهاى همگون و هماهنگ احاطه شده ايد. گفته مى شود نور گياهان، حيوانات و مواد معدنى به عنوان بخشى از نظام واحد هستى همواره با همديگر در ارتباط و تعامل هستند. تصور مى شود كه نور هر شخص از تمامى نورهاى منعكس شده از سلول ها و مواد شيميايى در بدن فرد و همچنين از تعامل اين نورها شامل مى شود. گفته مى شود نور مرئى شبيه حالت بيضى است كه از چند اينچ تا چندين پا دور بدن فرد احاطه دارد و گاهى در ناحيه سر احاطه بيشترى دارد. اين نور از هفت اشعه رنگى مختلف تركيب مى يابد كه هر كدام از آنها با عنصر خاصى از بدن همانند كار و نقش پيچيده تر آنها ارتباط دارند. همچنين گفته مى شود كه اشكال، رنگ ها و استحكام و پايدارى اين اشعه از شخصى به شخص ديگر فرق مى كند و نشانگر ساختار منحصر به فرد هر كس است. •روش استفاده از نوردرمانى: يك درمانگر، مراحل درمان را با مشاهده يا خيلى به ندرت و عينى تر از طريق لمس نور بيمار براى تفسير وضعيت سلامتى وى آغاز مى كند. مثلاً يك نور كدر و تيره، مى تواند سلامتى ضعيفى از شخص يا نياز به تغيير وضعيت او را نشان دهد. اين حالت بيمار را هر روز ضعيف مى كند. همچنين گفته مى شود حاشيه تاريكى روى برخى از اعضاى بدن نشانگر وجود بيمارى است. درمانگران معتقدند از طريق نور مى توان شخصيت، احساسات و عواطف افراد را نيز مورد بررسى قرار داد. مثلاً نور داراى لبه ها و حاشيه هاى نرم و چين دار را مى توان به عنوان شاخص تاثيرپذيرى فرد در قبال سايرين تلقى كرد، در حالى كه كناره هاى سخت و متحرك به معناى اجتماعى بودن، نه آسيب پذير بودن، است و طرح و نماى سخت و برجسته مى تواند نشانگر گرايش دفاعى فرد و وجود اين احساس باشد كه جهان ماهيت خصومت آميز دارد، احساسى كه از ناامنى عميق فرد ريشه مى گيرد. گفته مى شود رنگ ها نيز داراى اهميت هستند. باور بر اين است كه وجود تركيبات رنگ قرمز در حد زياد در نور شاخص عصبانيت و وجود رنگ آبى به معناى داشتن شخصيت كمال گرا (ايده آليست) است. • نور قرمز : نور اين رنگ به عنوان رنگ زندگى و قدرت فيزيكى، نشانگر قدرت، انرژى و حساسيت انسان است كه به معناى انسجام هماهنگى فرد به صورت يك كل محسوب مى شود. عصبانيت يا اضطراب در نور قرمز روشن، در حالى كه عصبانيت يا حساسيت در نور قرمز تيره تجلى پيدا مى كند. وجود بيش از حد تركيب رنگ قرمز در نور نشانگر خودخواهى، خودپسندى يا توجه بيش از حد به ماديات است. از نظر درمانى، نور قرمز با پايانه هاى عصبى فعاليت هاى شديد بدنى و غدد تناسلى قرين و توأم است. • رنگ نارنجى : اين رنگ مويد انرژى و سلامتى است و نشان از شخصيت قوى فرد دارد كه براى سايرين نيز اهميت قائل مى شود. اما وجود تركيب بيش از حد رنگ نارنجى نشان دهنده تاكيد افراطى روى اهداف و جاه طلبى هاى خودخواهانه فرد است. نمود آدرنال نيز به رنگ نارنجى است و غدد تناسلى و طحال نيز همين رنگ را به خود مى گيرند. اين رنگ همچنين مى تواند حاكى از وجود ترس، توهم يا فقدان توهم در فرد باشد. • رنگ زرد : هوش و خوش بينى فرد يا در برخى از موارد، اضطراب يا نگرانى وى در قالب اين رنگ تجلى پيدا مى كند. رنگ زرد خيلى روشن احتمالاً نشانگر ضعف يا نداشتن قاطعيت فرد و زرد طلايى نشان تعالى روحى و بينش فرد است. رنگ زرد همچنين مويد وجود ناراحتى در لوزالمعده، سيستم گوارشى، بارورى و وضع حمل است. • رنگ سبز : به عنوان رنگ طبيعت، پويايى و شكوفايى نشان از يك شخصيت با نشاط و سازگار و ذهن تنوع گراى فرد دارد. اين رنگ با غده تيموس، قلب و سيستم گردش خون ارتباط دارد. • رنگ آبى : ايده آل گرايى، انسجام و پر هيجانى بودن فرد در رنگ آبى تظاهر پيدا مى كند. آبى روشن مويد استعداد و توان يادگيرى روح كاوش در فرد است. رنگ آبى از نظر فيزيكى نشانگر غده تيروئيد است و با گوش ها، حلق، تنفس و سخن گفتن فرد ارتباط دارد. • نور نيلى : اين نور شاخص گرايش به اقدام و فعاليت براساس درك شهودى و كاوش براى پى بردن به حقيقت روحى تلقى مى شود. اين نور نشانگر ارزش هاى اخلاقى و مذموم و بى اهميت بودن جهان مادى است. وجود بيش از اندازه تركيب نور نيلى در نور نشانگر آرامش و نوع پرستى يا اگر از توازن و تعادل خوبى برخوردار نباشد، نشانگر رنجور بودن فرد است. رنگ اين نور همچنين با غدد مخاطى و سيستم لنفاوى فرد ارتباط دارد. • نور بنفش : اين نور به عنوان رنگ شكوفايى و نشاط روح، بينش درونى و عشق تلقى مى شود. رنگ اين نور نشانگر اندامى كشيده، سيستم عصبى و انسجام و هماهنگى كل بدن است. • نور سياه و خاكسترى: اين رنگ ها نشان مى دهند كه نور فرد در اثر تفكرات و عواطف منفى، اضطراب، بيمارى يا در اثر بيهوشى آسيب ديده است. •نور سفيد : كمال، ايده آل بودن و حقيقت با اين رنگ تظاهر و تجلى مى يابند. اين رنگ متعادل كننده رنگ سياه و خاكسترى موجود در تركيب نور محسوب مى شود. منبع : روزنامه شرق
تعداد بازدید: ۸۳۷