حساسیت غذایی

حساسیت غذایی یک واکنش دفاعی اغراق آمیز است که توسط تخم مرغ، بادام زمینی، شیر، یا برخی غذاهای خاص دیگر تحریک می شود.
تعریف

حساسیت غذایی یک واکنش دفاعی اغراق آمیز است که توسط تخم مرغ، بادام زمینی، شیر، یا برخی غذاهای خاص دیگر تحریک می شود.


علائم

علائم معمولا به سرعت تا ۲ ساعت پس از خوردن بروز می کنند. به ندرت پیش می آید که علائم ساعت ها پس از خوردن غذای مورد نظر بروز نمایند.

اگر شما مدت کوتاهی پس از خوردن غذای خاصی علائم مربوطه را در خود ببینید، ممکن است نسبت به آن غذا حساسیت داشته باشید. علائم کلیدی شامل کهیر، صدای گرفته و زبر، و خس خس کردن است.

سایر علائمی که ممکن است بروز کنند شامل موارد زیر است:

 درد شکم

 اسهال

 مشکل در بلع

 خارش دهان، گلو، چشم ها، پوست یا هر ناحیه دیگر

 غش و ضعف

 گرفتگی بینی

 حالت تهوع

 آب بینی

 تورم (تورم پوست )، بویژه تورم پلک ها، صورت، لب ها، و زبان

 تنگی نفس

 درد در ناحیه معده

 استفراغ

 علائم سندروم حساسیت دهانی

 خارش لب ها، زبان، و گلو

 لب های متورم (گاهی اوقات)

 علل و خطرات

معمولا سیستم دفاعی بدن شما در مقابل مواد مضر بالقوه از قبیل باکتری، ویروس، و سم ها دفاع می کند. در برخی از افراد واکنش دفاعی توسط ماده ای تحریک می شود که عموما بی ضرر است، از قبیل غذایی خاص.

دلیل حساسیت غذایی به این مساله مربوط است که بدن شما نوعی ماده تولید کننده حساسیت به نام ایمیونوگلوبولین E (IgE) تولید می کند که پادتن غذایی خاص است.

گرچه بسیاری از افراد عدم تحمل غذایی دارند، اما حساسیت های غذایی کمتر رایج است. در یک حساسیت غذایی واقعی، سیستم دفاعی در واکنش به غذای خاص پادتن و هیستامین تولید می کند.

هر غذایی می تواند موجب واکنش حساسیتی شود، اما تنها برخی از غذاها عاملان اصلی حساسیت هستند. رایج ترین حسیاست در کودکان شامل مواد غذایی زیر است:

 تخم مرغ

 شیر

 بادام زمینی

 حلزون صدف دار (میگو، خرچنگ ، خرچنگ دریایی ، حلزون ، صدف خوراکی )

 سبوس

 آجیل درختی

 گندم

یک حساسیت غذایی اغلب در کودکی آغاز می شود، اما می تواند در هر سنی آغاز شود. خوشبختانه بسیاری از کودکان در سن ۵ سالگی حساسیت خود نسبت به شیر، تخم مرغ، گندم و سبوس را از دست می دهند اگر از خوردن غذاهای ممنوع به هنگام جوانی پرهیز کنند. حساسیت به بادام زمینی، آجیل درختی، و حلزون صدف دار تمایل به مادام العمر شدن دارند.

رایج ترین حساسیت غذایی در کودکان بزرگتر و افراد بالغ نسبت به مواد غذایی زیر است:

 ماهی

 بادام زمینی

 حلزون صدف دار

 آجیل درختی

افزودنی های خوراکی از قبیل رنگ ها، غلیظ کننده ها، و نگهدارنده ها به ندرت ممکن است موجب واکنش حساسیتی یا عدم تحمل شوند.

ممکن است پس از خوردن میوه ها و سبزیجات تازه معینی علائم حساسیت دهانی بروز کند. حساسیت های موجود در این مواد غذایی مشابه گرده های مشخصی است. به عنوان مثال می توان از گرده بوته خربزه و گرده درخت سیب نام برد.

بسیاری از آمریکایی ها بر این باورند که حساسیت غذایی دارند، در حالی که در واقع کمتر از ۱% آنها حساسیت واقعی دارند. علائم اکثر افراد ناشی از عدم تحمل غذاهایی مانند:

 محصولات غله

 شیر گاو و محصولات لبنی (بخش ناسازگاری با لاکتوز را ببینید)

 گندم و سایر دانه های حاوی گلوتن (بخش بیماری Celiac را ببینید) است.

 آزمایشات و شیوه های تشخیص

در بسیاری از واکنش ها، شما ممکن است فشار خون پایین و تنگی نفس داشته باشید.

یک آزمایش خون یا پوست می توان جهت تشخیص سطوح پادتن بالا آمده (بویژه IgE) انجام داده و تائید نمود که شما حساسیت دارید.

با پرهیزهای رفع کننده، شما تا زمان ناپدید شدن علائم از خوردن غذاهای مشکوک خودداری می کنید. سپس غذاها دوباره ارائه می شوند تا ایا شما واکنش حساسیتی نشان می دهید یا خیر.

در آزمایش تحریک (چالش) شما تحت شرایط کنترل شده در معرض ماده حساسیت زای مورد ظن قرار می گیرید. این امر ممکن است از طریق رژیم غذایی یا تنفس ماده حساسیت زای مورد ظن انجام شود. این نوع آزمایش ممکن است موجب تحریک واکنش های حساسیتی شدید شود. آزمایش چالش تنها باید توسط یک دکتر انجام شود.

هرگز سعی نکنید سرخود تعمدا موجب واکنش شوید یا غذایی را مجددا به خود ارائه دهید. این آزمایش ها تنها باید تحت هدایت یک تامین کننده مراقبت های بهداشتی انجام شوند، بویژه اگر واکنش اول شما شدید باشد.

بخش آزمایش حساسیت را ببینید.

 درمان ها

تنها درمان آزمایش (ثابت) شده برای یک حساسیت غذایی پرهیز از آن غذا است. اگر شک دارید که خودتان یا کودکتان حساسیت غذایی دارید با یک متخصص حساسیت مشورت کنید.

اگر تنها در یک نقطع از بدن علائم دارید (برای مثال کهیر در چانه پس از خوردن غذایی خاص)، ممکن است شما به هیچ درمانی نیاز نداشته باشید. علائم در مدت کوتاهی از بین خواهند رفت. آنتی هیستامین ها ممکن است ناراحتی را از بین ببرند. کرم های پوست ممکن است تا حدی میزان ناراحتی را کم کنند.

اگر فکر می کنید واکنشی حساسیتی نشبت به غذا داشته اید، حتی اگر یک واکنش محلی موضعی باشد، با دکتر خود مشورت کنید.

هر کسی که دارای حساسیت غذایی باشد همیشه باید همراه خود اپی نفرین (آدرنالین) تزریقی داشته باشد (و روش استفاده از آن را بداند). اگر شما پس از خوردن غذای خاصی هر گونه واکنش جدی (حتی کهیر) یا واکنش در کل بدن داشته باشید، اپی نفرین را تزریق کنید. سپس (ترجیحا با آمبولانس) به نزدیک ترین بیمارستان یا درمانگاه اورژانس بروید. به محض تزریق اپی نفرین برای واکنش غذایی باید تحت مراقبت های پزشکی قرار گیرید.

 درمان های جایگزین

شبکه آنافیلاکسیس (شوک حساسیتی) و حساسیت غذایی  پیچیدگی ها

آنافیلاکسیس یک واکنش حساسیتی شدید در کل بدن است که خطر مرگ به همراه دارد. با این که افراد دارای علائم حساسیت دهانی به ندرت واکنش آنافیلاکسیس دارند، اما باید از دکتر خود بپرسند که آیا لزومی به همراه داشتن اپی نفرین تزریقی وجود دارد یا خیر؟

حساسیت های غذایی می توانند موجب تحریک یا بدتر شدن اسم، اگزما، یا اختلالات دیگر شوند.

 پیشگیری

شیردهی از پستان می تواند به پیشگیری از حساسیت ها کمک کند. در غیر این صورت هیچ راهی برای پیشگیری از حساسیت های غذایی نیست مگر این که تا زمانی که جهاز هاضمه کودکان رشد کامل نکرده است از دادن غذاهای حساسیت زا به آنها جلوگیری شود. زمیان بندی آن از کودکی به کودک دیگر و از غذایی به غذای دیگر متفاوت است.

هنگامی که یک حساسیت توسعه پیدا می کند، پرهیز دقیق از غذای مورد نظر از معمولا مشکلات بعدی جلوگیری می کند.

تعداد بازدید: ۷۲۸