درمان رینیت غیر آلرژیک

رینیت آلرژیک یا حساسیت بهاره شايع‌ترين‌ تظاهر آلرژي‌ مجراي‌تنفسي‌ فوقاني‌ است که ممكن‌ است‌ فصلي‌ يا دايمي‌ باشد. هنگامی که شما در معرض ذرات حساسیت زای معلق در هوا موسوم به آلرژن مانند گرده گل، گرد و خاک و موی حیوانات قرار می گیرید، سیستم ایمنی شما به این ذرات حمله می کند و منجر به بروز علایمی هم چون عطسه و آب ریزش بینی می شود. شما ممکن است این علایم را در طول سال یا تنها در یک دوره زمانی خاص تجربه نمایید.
چه چیزی موجب رینیت آلرژیک می شود؟
انواع مختلفی از آلرژن ها هم چون گرده های گل، قارچ های معلق ، مایت گرد و خاک (نوعی  کنه)، موی حیوانات و سوسک ها می توانند موجب رینیت آلرژیک شوند. با این که آلودگی هوا آلرژن نیست ولی می تواند موجب آزردگی و التهاب مجاری بینی و ریه های شما شود. زمانی که مجاری تنفسی فوقانی و تحتانی شما تحریک شده باشد، احتمال بروز واکنش آلرژیک در صورت قرار گرفتن در معرض یک آلرژن افزایش می یابد.
چگونه می توانید از بروز رینیت آلرژیک جلوگیری کنید؟
در مورد چگونگی پیشگیری از بروز رینیت آلرژیک، هنوز راه حلی جامع و قطعی پیدا نشده است. قرار گرفتن در معرض بسیاری از آلرژن ها، دود سیگار و آلودگی هوا می تواند موجب تحریک بینی و گلو شده که در نهایت منجر به ایجاد آلرژی در فرد می شود. شما می توانید گام هایی در جهت کاهش علایم رینیت آلرژیک و شدت آن ها بردارید.
علایم رینیت آلرژیک چیست؟
علایم رینیت آلرژیک می تواند چند دقیقه تا چند ساعت پس از اینکه مواد آلرژن را تنفس کردید بروز کند.
علایمی که بلافاصله بعد از اینکه ماده آلرژن را تنفس کردید ایجاد می شوند عبارتند از:
• عطسه های پشت سر هم به خصوص زمانی که صبح از خواب بر می خیزید
• آبریزش بینی
• احساس خارش گلو یا سرفه که در اثر ترشحات پشت حلق ایجاد می شود
• چشمان اشک آلود و دچار خارش هستند

• خارش در گوش، بینی و گلو

علایمی که زمان بیشتری برای بروز نیاز دارند عبارتند از:
• گرفتگی بینی به همراه فین فین کردن، که بیشتر در کودکان شایع است
• تنفس از راه دهان زیرا بینی شما گرفته است
• مالیدن بینی به خصوص در کودکان
• احساس خستگی و بی حوصلگی
• سرفه مزمن
• احساس فشار در گوش یا مشکل در شنیدن
• احساس درد و ناراحتی در صورت

• حلقه های سیاه زیر چشم ها

مشکلات دیگر که شبیه رینیت آلرژیک هستند عبارتند از:
عفونت دستگاه تنفسی فوقانی، ایرادات ساختاری بینی و التهاب (رینیت) غیر آلرژیک که در اثر آلرژن ایجاد نمی شوند.
چه زمانی علایم شما ممکن است تغییر کند؟
• اگر شما به مایت گرد و خاک، موی حیوانات یا قارچ های معلق حساسیت داشته باشید، علایم شما ممکن است در هنگام زمستان که زمان بیشتری را در خانه صرف می کنید بدتر شود.
• اگر به گرده حساسیت داشته باشید علایم شما بسته به گیاهانی که در منطقه شما می روید و
فصلی که در آن هستید می تواند متغیر باشد.
• اگر باردار باشید علایم شما می تواند بدتر شود. رینیت آلرژیک می تواند آسم و سینوزیت را نیز تشدیدکند.
• هرچه سن شما بالاتر می رود آلرژن ها کمتر شما را تحت تاثیر قرار می دهند و لذا احتمال بروز رینیت آلرژیک نیز در شما کاهش می یابد.
انواع رینیت آلرژیک چیست؟
متخصصین رینیت آلرژیک را بر اساس آلرژن و علایمی ایجاد شده طبقه بندی می کنند:
• رینیت آلرژیک فصلی: 
آلرژی فصلی یا تب یونجه هر سال در زمان مشخصی روی می دهد. آلرژن های معمول در آلرژی فصلی گرده های حمل شده از درختان، چمن و علف های هرز می باشد؛ در نتیجه علایم زمانی بروز می کند که این گیاهان  در مرحله گل دهی هستند.
• آلرژی دایمی:
آلرژی دایمی در هر زمانی از سال رخ می دهد. علایم می تواند در زمستان که فرد زمان بیشتری را در محیط های سر بسته سپری می کند شدید تر شود. مهم ترین عوامل ایجاد کننده این نوع آلرژی عبارتند از: مایت های گرد و خاک، موی حیوانات، قارچ های معلق و سوسک ها.
• رینیت آلرژیک شغلی:
رینیت آلرژیک شغلی در اثر واکنش آلرژیک به ماده ای که در محل کار وجود دارد مانند غلات، خاکستر چوب، مواد شیمیایی و حیوانات آزمایشگاهی ایجاد می شود.
رینیت آلرژیک چگونه درمان می شود؟
راه کارهای اصلی درمان رینیت آلرژی عبارتند از دوری از آلرژن ها، کنترل علایم با داروها، درمان های خانگی و ایمونوتراپی. این که هر چند وقت یک بار نیاز به درمان دارید بستگی به این دارد که هرچند وقت یک بار علایمتان بروز می کند.
• دوری از آلرژن ها:

خیلی مهم است که شما از آلرژن هایی که باعث بروز علایم در شما می شوند دوری کنید. با این کار علایم آلرژی شما کم تر شده و می توانید رینیت خود را بدون دارو و یا با درمان دارویی خفیف کنترل کنید. ممکن است لازم باشد هر چند وقت یک بار خانه را از گرد و غبار، موی حیوانات و یا قارچ های معلق پاک کنید یا زمانی که تراکم گرده ها در هوا زیاد باشد در خانه بمانید.

• کنترل علایم:
داروها می توانند به کنترل علایم شما کمک کنند. این داروها می توانند به صورت قرص، شربت، قطره های چشمی و اسپری های بینی باشند. این داروها عبارتند از:
o آنتی هیستامین ها: مانند لتیزن که می توانند به آبریزش بینی، عطسه، خارش و چشمان اشک آلود شما کمک کند.
o ضد احتقان ها و یا اسپری های کورتیکواستروییدی  که می توانند به گرفتگی بینی و کاهش التهاب مخاط بینی کمک کنند.
o قطره های چشم که می توانند  به کاهش قرمزی ، اشک و همچنین تخفیف خارش چشم ها کمک کنند

از بخش سوالات متداول اگر پاسخ خود نیافتید سوال خود را مطرح کنید